توکل يعنی اینکه همه چیز پیشاپیش روبراه است. توکل آینده را نمی شناسد؛ فقط حال را می شناسد. هر عملی خستگی می آورد. آنگاه شخص شروع می کند به امید بستن که چیزی از طریق عمل نکردن روی دهد. تو فقط نسبت به هر آنچه هستی، باز و راحت خواهی بود. آنگاه هر چه روی دهد، روی می دهد. همه چیز خوب است، زيرا خداوند هست.

ستاره بخاطر جلوگيري از خنده‎اش؛ سرش را پايين انداخت. آرزو با دلخوری گفت : «آه، بسه ديگه.»

بعد هم تا ايستگاه اتوبوس با همديگه حرف نزدند. آرزو خانه اش همان نزديکی توی خيابان اصلی بود، اما هميشه دوستش را تا ايستگاه اتوبوس همراهی می کرد. اما آن روز آنقدر نگه اش داشت تا

ادامه مطلب

انسان همواره از خويشتن می گريزد، تمامی فعالیت او همين فرار است. زيرا لحظه ای که تو در سکوت بشينی، نخستين چيزی که شخص احساس می کند، يک تنها بودن عظیم است و از اين تنهایی؛ ترس برمی خيزد و ناگهان خواهی ديد تمام زنگی ات توهم و سراب است.