![]() |
![]() |
|
| زندگی یک بوم خالی است |
|
زندگی را نباید همچون مبارزه برای بقا انگاشت،زندگی را باید همچون یک جشن و ضیافت گرفت.
هر کدام از ما موجودی منحصر به فرد هستیم و هیچکس دیگر مانند ما نیست و نخواهد بود.این احترامی عظیم است که خداوند به ما عطا فرموده.این شکوه و عظمت ما است که منحصر به فرد هستیم. وقتی ما کاملا ناامید باشیم نمیتوانیم غمگین باشیم.یعنی این که ما هنوز هم امیدوار هستیم.اندوه یعنی این که این تلاش نتیجه ندارد و ما برای همین غمگین هستیم.نا امیدی یعنی که ما هیچ امیدی نداشته باشیم نه این که(من شکست خوردم ).
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 21:55 توسط مريم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
در مشهد متولد شدم، اکنون در آلمان زندگی می کنم. در حال حاضر مشغول تحصيل هستم. آدم خوش بينی هستم و عاشق زندگی، هر بامداد به عشق خدا از خواب برمی خيزم و با خودم تکرار می کنم که زندگی نه رنج است و نه سرور؛ زندگی يک لوح سپيد است که بايد آن را هنرمندانه تکمیل کنم.
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 |
|
RSS
|